telefon SOSW4

Zadzwoń do nas

12 430 54 00

adres SOSW4

Nasz adres

ul. Hieronima Wietora 7

Metody pracy

  • Metoda Batti Strauss Open or Close

    Aktywne Słuchanie Muzyki to jedna z wiodących metod wprowadzania muzyki klasycznej w edukacji na wszystkich poziomach. Opiera się ona na zapoznaniu dzieci z muzyką poważną, jazzową, folklorem różnych regionów. Dzieci słuchają utworu i wykonują proste ruchy rytmiczne siedząc w kole albo ruchy taneczne według wskazówek nauczyciela.

     

    Jej autorka, Batia Strauss pochodząca z Izraela, do utworów muzyki poważnej i ludowej opracowała formę prezentacji łączącą słuchanie, granie na instrumentach perkusyjnych (w tym również samodzielnie wykonanych), tańczenie i śpiewanie z elementami pantomimy oraz dramy.

     

    Zazwyczaj muzyka klasyczna nie spotyka się z dużym zainteresowaniem ze strony dzieci. Podczas zajęć aktywnego słuchania muzyki poważnej oprócz instrumentów wykorzystuje się różne pomoce, takie jak: kolorowe chustki, szarfy na kiju, woreczki z dzwoneczkami wypełnione materiałem nieustrukturyzowanym, pałeczki, hawajskie naszyjniki z kwiatów, chustę animacyjną. Dzięki tak dużej atrakcyjności zajęcia spotykają się z ogromną przychylnością ze strony dzieci. Wyczekiwanie na cotygodniowe spotkanie i uśmiech na twarzach uczestników jest najlepszym tego potwierdzeniem. Aktywne słuchanie ma na celu przybliżenie muzyki klasycznej, uwrażliwienie na nią, ale możliwe jest to tylko wtedy, gdy obcowanie z utworem będzie dawać dzieciom radość. Najważniejsze, by cieszyć się tą aktywnością, przeżywaniem i działaniem. Nasi podopieczni mogą potwierdzić, że jest to możliwe. Metoda przeważnie prowadzona jest w grupie, co wpływa ponad to  na uspołecznienie uczestników.

     

    Metoda Batti Strauss:

     

    • sprawia, że słuchana przez dzieci muzyka staje się lubiana i chętnie słuchana;
    • stwarza dzieciom możliwość zabawy z muzyką;
    • pozwala dzieciom czerpać z muzyki to, co najlepsze: piękno, wrażliwość, pomysłowość, muzykalność;
    • uruchamia wyobraźnię muzyczną dzieci;
    • czyni każdy rodzaj muzyki zrozumiały i prosty w odbiorze;
    • ćwiczy naśladownictwo;
    • usprawnia motorykę dużą i małą;
    • ćwiczy koordynację wzrokowo- ruchową;
    • rozładowuje emocje, wpływa relaksująco;
    • jest świetnym polem do kształtowania zachowań społecznych.

     

    View the embedded image gallery online at:
    http://sosw4-krakow.com/osrodek/metody-pracy#sigProId82721d73ef

     

    opracowała Anna Włoch i Anna Napora

  • Komunikacja wspomagająca i alternatywna. Open or Close

    Komunikacja alternatywna i wspomagająca to terminy które często pojawiają się w naszych rozmowach. Spróbujmy je uporządkować. Co to jest komunikacja wspomagająca? Jest sposobem przekazywania informacji za pomocą gestów, wyrazu twarzy, pozycji ciała, pisemnej notatki, rysunku itp., przez osoby, które nie mogą mówić na tyle wyraźnie, aby być zrozumiałe przez otoczenie. Natomiast komunikacja alternatywna jest metodą porozumiewania się zamiast mowy. Komunikacja wspomagająca i alternatywna wykorzystuje wiele systemów znaków, m.in. znaki manualne, do których zaliczamy gesty oraz znaki graficzne, do których zaliczamy piktogramy czy symbole PCS.

     

    Gesty są  naturalnym, ogólnie dostępnym sposobem porozumiewania się. Małe dziecko zanim zacznie mówić, doskonale pokazuje na co ma ochotę, co chce robić lub nie w danej chwili. Dziecko porozumiewa się spontanicznie poprzez wskazywanie, wręczanie przedmiotów, prowadzenie za rękę itd. Gesty te odzwierciedlają wygląd przedmiotów lub przebieg czynności.

     

    Pamiętamy zapewne nasze wyjazdy do krajów bez znajomości rodzimego języka, przypomnijmy sobie nasze zachowania i odczucia. Aby porozumieć się używaliśmy różnych sposobów, wspieraliśmy się kartką i ołówkiem, przy pomocy rąk wykonywaliśmy różne gesty, które funkcjonują w różnych grupach społecznych i są wynikiem pewnej umowy społecznej. Wypływa stąd wniosek, że łatwiej jest się nam wypowiedzieć wspierając się rysunkiem, mimiką, ruchami naszego ciała, ale również, że zostaniemy zrozumiani bez użycia mowy.

     

    Wszystkie te prawidłowości zostały wykorzystane do konstruowania programów wspomagania  porozumiewania się uczniów nie posługujących się mową.

     

    Potrzeba komunikacji to jedna z podstawowych potrzeb człowieka. Brak możliwości jej zaspokojenia blokuje w sposób zdecydowany wszystkie inne sfery rozwoju dziecka: sferę intelektualną (mowa jest narzędziem myślenia i działania), sferę emocjonalną (mowa jest nośnikiem i przekaźnikiem emocji) oraz sferę społeczną (poprzez mowę nawiązujemy kontakty międzyludzkie, funkcjonujemy w grupie).

     

    Dzieci mające trudności w komunikowaniu się  często się nieufne, agresywne, apatyczne lub wycofujące się. Dlatego też jednym z głównych celów terapii w naszej szkole stało się poszukiwanie sposobów, które pozwolą uczniom zaspokoić potrzebę komunikowania się.  Uczymy naszych uczniów posługiwania się gestami Makatowa, dotyczących codziennych czynności i zajęć szkolnych. Gesty te nie wymagają dużej precyzji ruchu, dlatego mogą ich używać dzieci z fizyczną niepełnosprawnością ruchową. Zachęcamy do ich używania nie tylko dzieci i nauczycieli, ale także rodziców i pracowników szkoły.

     

    To nie jest takie trudne, wystarczy tylko pamiętać o kilku wskazówkach metodycznych.

     

    Gestów należy używać zawsze w powiązaniu z odpowiednią sytuacją. Używamy pojedynczych gestów aby zaznaczyć czynność, która się dzieje lub zajęcia, które trwają. Uwaga! Z gestem wypowiadamy zawsze jego znaczenie! Jeśli dziecko nie potrafi od razu naśladować gestu, wykonajmy gest jego rękami. Uwaga! Dziecko musi dać nam przyzwolenie na tę czynność. Nic na siłę. Następnie starajmy się aranżować sytuacje dające możliwość użycia różnych gestów. To wszystko? Właściwie tak, choć warto jeszcze zwrócić uwagę na  jedną rzecz. Używanie gestów jest tak proste i naturalne, że nie zwracamy uwagi na to, że gesty są bazą do rozumienia pojęć, struktury i budowy języka. Wykorzystujemy je także do nauki czytania i pisania, dzięki nim uczniowie uczą się wydłużać swoją koncentrację i uwagę, uczą się aktywności. Gesty często stają się dla dziecka pierwszym odkryciem, że komunikacja „działa”, dlatego, że są szybkie i skuteczne, a dziecko nie musi przeżywać frustracji, że jest niezrozumiane i nieważne.

     

    Używanie gestów jest jedną z dróg porozumiewanie się, ale nie jedyną. Nasze dzieci równolegle uczą się porozumiewać za pomocą piktogramów, symboli PCS i systematycznie uczestniczą w klasycznych zajęciach logopedycznych gdzie zachęcane są do wypowiadania słów.

     

    Piktogramy  i symbole PCS są graficznym systemem znaków, które wykorzystuje komunikacja alternatywna i wspomagająca.

     

    W zależności od możliwości i stopnia rozumienia dziecka można stosować te symbole  pojedynczo, na przykład: połączenie symbolu  z desygnatem, na polecenie „pokaż gdzie jest obrazek piłki”, dziecko wskazuje odpowiedni symbol i na odwrót. Symbole  można wykorzystać do ćwiczeń rozumienia znaczeń poprzez tworzenie prostych „dobieranek” kojarzeniowych typu: dobieranie przedmiotów pasujących do siebie według funkcji (na przykład : klucz – drzwi itp.), segregowania przedmiotów według grup i klas (na przykład: części ciała, ubrania, meble, owoce itp.), dobierania czynności do przedmiotów (na przykład: siedzieć – krzesło, ołówek – pisać itp.), określania cech przedmiotów (na przykład: duży – mały, czysty – brudny itp.), określania emocji (na przykład: smutny – wesoły, ja –zmęczony itp.),nauki orientacji w przestrzeni, czasie i liczenia.

     

    Metodyka wprowadzania symboli  przewiduje tworzenie dziecku jego słownika poprzez naukę wyrażeń tak i nie, wprowadzenie pojęcia ja, a następnie kształtowanie u dziecka pojęć, wprowadzając kolejno rzeczowniki, czasowniki, przymiotniki, określenia pogody, przyimki, określenia czasu, liczby.

     

    Jeżeli poziom dziecka korzystającego z piktogramów i symboli PCS  jest bardziej zaawansowany można użyć ich do wzbogacania słownika biernego i czynnego, nauki struktury wypowiedzi i prawidłowego budowania  wyrażeń i zdań. Na tym etapie nauki posługujemy się różnymi technikami, na przykład tablicami wyborów, tablicami czasu i pogody, tablicami tematycznymi, tablicami kontekstowymi, zeszytami korespondencji, osobistymi tablicami do porozumiewania się.

     

    Uczeń  musi otrzymać różnorodną ofertę symboli, aby komunikowanie się było funkcjonalne. Pamiętajmy, że komunikowanie się będzie efektywniejsze jeśli symbole  wzmocnimy odpowiednimi, możliwymi gestami. Zachęcajmy dzieci do używania piktogramów, symboli PCS i gestów, pozwalają one bowiem podtrzymywać w dziecku gotowość do porozumiewania się i są jednocześnie wartościowym ćwiczeniem przygotowującym do mówienia. Trzeba się liczyć również z tym , że mowa  z rożnych powodów się nie pojawi, dlatego nie należy czekać, należy stworzyć maksymalne warunki do pełnego wykorzystania wszystkich możliwości dziecka.

     

    Tak więc uczniowie mają możliwość przekazywania informacji na kilka sposobów.

     

    Bardzo wielu rodziców, na propozycję włączenia komunikacji wspomagającej do programu terapeutycznego reaguje niepokojem, nieufnością, a czasami wręcz niechęcią, martwiąc się o rozwój mowy swojego dziecka. Pogląd, że komunikacja wspomagająca hamuje mowę czynną, został już wielokrotnie obalony. Dzieje się wręcz odwrotnie, dobrze prowadzona interwencja ma maksymalnie wspomóc słowną komunikację o ile tylko jest możliwa w przypadku danego dziecka. Jeśli jednak mowa się nie pojawi, komunikacja wspomagająca stanie się alternatywnym sposobem porozumiewania się, dzięki któremu dzieci niemówiące pozostaną aktywnymi uczestnikami grup społecznych, będą mogły w większym stopniu sterować swoim życiem.

     

    Prezentacja do pobrania

     

     opracowała: mgr  Anna Zawitkowska

  • Metoda dobrego startu Open or Close

    Metoda polega na wspieraniu rozwoju psychomotorycznego  i edukacji poprzez polisensoryczne uczenie się. Poprzez piosenkę lub wierszyk, aktywność  ruchową, radość i zabawę  przygotowuje uczniów do nauki pisania.

     

    Usprawnia funkcje:

     

    • wzrokowe
    • słuchowe
    • dotykowo- kinetyczno-ruchowe
    • wspomaga rozwój mowy
  • „Terapia kuchenna” Affholter Open or Close

    Polega na wspólnym przygotowywaniu różnych potraw (np. sałatek, ciast, deserów).

     

    Terapia ta:

     

    • rozwija samodzielność dziecka
    • usprawnia funkcje manualne
    • stymuluje zmysły
    • uczy zasad prawidłowego i kulturalnego zachowania przy stole
    • daje poczucie sprawczości
    • przysparza wiele radości i satysfakcji
  • Sala Doświadczania Świata Open or Close

    W tym roku w Naszym Ośrodku została oddana do użytku nowa Sala Doświadczania Świata.

     

    Przez lata gromadzone i wykorzystywane podczas zajęć stymulacji sensorycznej elementy (np. projektor Solar, kula lustrzana, emiter zapachów, itd.) zostały odrestaurowane, uzupełnione i przeniesione do nowo odremontowanej Sali.  Doposażono ją w nowe elementy, m.in. łóżko wodne z podstawą muzyczną, podświetlany basen z piłeczkami, kolumnę wodną, lustra akrylowe, projektor  „rozgwieżdżone niebo”…

     

    Część z tych urządzeń zostało zakupionych dzięki zbiórkom publicznym i kiermaszom organizowanych przez Stowarzyszenie „Razem z Czwórką” działającym przy SOSW nr4 oraz darczyńcom.

     

    Głównym celem organizowania takich sal jest stwarzanie możliwości odbierania nowych bodźców, wzbogacanie doświadczeń oraz miłe spędzanie czasu w atmosferze relaksu i pełnej akceptacji przez osoby z wieloraką, często głęboką niepełnosprawnością. Przebywanie w sali daje poczucia radości, bezpieczeństwa, a co za tym idzie buduje wzajemne zaufanie i służy rozwojowi komunikacji poprzez dostarczanie im określonej ilości i jakości bodźców sensorycznych pobudzających zmysły do działania.

     

    Innymi słowy to nauka życia przez życie, to celowe kształtowanie bodźców celu wywołania zaplanowanych wrażeń i uczuć.

     

    View the embedded image gallery online at:
    http://sosw4-krakow.com/osrodek/metody-pracy#sigProId61d35c117d

     

    Więcej informacji znaleźć można w zakładce publikacje